Wiecie co mnie najbardziej cieszy? Czekanie na coś fajnego, na jakieś wydarzenie, spotkanie. Sama świadomość, że niedługo będzie piękny dzień, albo że ktoś szykuje miłą niespodziankę. Nie wiem czy ktoś z was też ma takie uczucie.

O ADWENCIE MÓWIMY, ŻE TO CZAS POBOŻNEGO I RADOSNEGO OCZEKIWANIA NA PRZYJŚCIE PANA JEZUSA.

Każdy człowiek może być śpiący lub zmęczony. Wtedy może zdarzyć się jakiś błąd. Nawet ksiądz odprawiając Mszę świętą może się pomylić. Kiedyś pewien ksiądz zaczął odprawiać Eucharystię i zamiast: „Pan z Wami”, zaśpiewał na początku: „IDŹCIE W POKOJU CHRYSTUSA”. Niektórzy ludzie się zaśmiali, ale parę osób odpowiedziało: „Bogu niech będą dzięki”. Dobrze, że nie wyszli z kościoła. To byłaby najkrótsza msza w ich życiu.

Ostatnie zdanie, które wypowiada ksiądz w czasie Mszy świętej przypomina, że jesteśmy posłani z Jezusowym pokojem do naszych rodzin, przyjaciół, do sąsiadów.

Fajny miesiąc ten grudzień. We wspomnienie św. Mikołaja – prezent, na Dzieciątko, pod choinką – prezent. Jak jeszcze dziecko ma urodziny w grudniu… Ho, ho, ho ! Niektórzy ludzie uważają, że przyjemniejsze jest obdarowanie kogoś niż otrzymywanie podarunków.

Sam Jezus powiedział kiedyś: „WIĘCEJ SZCZĘŚCIA JEST W DAWANIU ANIŻELI W BRANIU” (Dz 20, 35).

Słowo „uwielbiać” bardzo często występuje w Piśmie Świętym i w liturgii Mszy świętej. Często jednak sami używamy go w potocznej mowie. Nieraz słyszałem jak dziecko wołało: „uwielbiam lody waniliowe” albo „uwielbiam czekoladę z orzechami”.

JEŻELI KOGOŚ LUB COŚ UWIELBIAMY, TO ZNACZY DUŻO WIĘCEJ NIŻ LUBIMY.

Myślę, że wszyscy słyszeli o wróżbach andrzejkowych. Wróżenie nie jest niczym dobrym, ale chyba wielu z nas kiedyś lało wosk przez dziurkę od klucza. Gorący wosk zastyga na wodzie i tworzy jakiś kształt. Jeśli np. przypomina samolot albo samochód, to człowieka podobno czeka podróż.

CHRZEŚCIJANINOWI NIE WOLNO WIERZYĆ WE WRÓŻBY, BO DZIECKO BOŻE MA UFAĆ PANU BOGU!